Έτσι και οι πολιτικοί εφαρμόζουν τακτικές επιχειρηματιών για να διαχειρισθούν δικές τους οικονομικές καταστάσεις. Όχι απαραίτητα όλοι, αλλά και σε αυτήν την περίπτωση ισχύει το ρητό ότι μαζί με τα «ξερά καίγονται και τα χλωρά» και η δυναμική τέτοιων θεμάτων, όταν δημοσιοποιούνται είναι ανάλογη αυτή ενός τυφώνα: ισοπεδώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους.
Δεν μπορεί όμως να περάσει απαρατήρητος ούτε ο πλουσιοπάροχος τρόπος ζωής με τον οποίο διαβιούν οι περισσότεροι εκ των πολιτικών, ούτε το γεγονός ότι εμφανίζονται σαν τον «Ιανό» με δύο πρόσωπα: Ένα τηλεοπτικό – «μιντιακό» στο οποίο δείχνουν ότι είναι ένα με το λαό και ένα δεύτερο στο οποίο αποδεικνύουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με το λαό.
Η αγορά πολυτελών διαμερισμάτων, τα σκάφη και τα κότερα, οι πολυέξοδες εκδρομές της χλιδής δεν είναι και το καλύτερο μέτρο σύγκρισης για τη συντριπτικότατη πλειοψηφία του λαού. Διότι έτσι δημιουργείται μία νέα «τάξη», επαγγελματική και κοινωνική: οι πολιτικοί – επιχειρηματίες. Αυτοί οι οποίοι έχουν την όποια δόξα του πολιτικού και το χρήμα του επιχειρηματία.
Και κάπου εδώ τίθεται το κρίσιμο και ταυτόχρονα βασανιστικό ερώτημα: πόσα και ποιά από αυτά που εμφανίζονται σε μία δήλωση «πόθεν έσχες» μπορούν να δικαιολογηθούν και το κυριότερο υπάρχουν και άλλα που δεν δηλώνονται και άρα πώς πρέπει να εξελίξουμε το θεσμό, ώστε να υπάρχει πραγματική εφαρμογή του;
0 σχόλια