Στόουνχεντζ, Τεοτιχουακάν, Τρίγωνο των Βερμούδων: αινιγματικές τοποθεσίες, θέατρα μύθων και χαμένων πολιτισμών.Η Ατλαντίδα ήταν η Μεγάλη Βρετανία;
Υπήρξε πράγματι η Ατλαντίδα, η μυθική νήσος που την καταβρόχθισε η θάλασσα, για την οποία μιλούσε ο Πλάτωνας; Ή μήπως αυτή η αφήγηση είχε μόνο συμβολική σημασία; Στο πέρασμα των αιώνων κάποιοι την τοποθέτησαν στο κέντρο του Ατλαντικού, άλλοι στην αμερικανική ήπειρο, άλλοι στο νησί της Σαντορίνης, άλλοι στην Ανταρκτική και άλλοι αρνήθηκαν την ύπαρξή της.
Νέα υπόθεση. Σήμερα ο αστροφυσικός Βιτόριο Καστελάνι, βασιζόμενος στις σύγχρονες γεωλογικές γνώσεις και σε νέες αρχαιολογικές χρονολογήσεις, προτείνει σε ένα βιβλίο του μια εντυπωσιακή υπόθεση. Η Ατλαντίδα πρέπει να ήταν η Μεγάλη Βρετανία πριν από 8.000 χρόνια, όταν ήταν περισσότερο εκτεταμένη και ενωμένη με τη Γαλλία. Η επιφάνεια της θάλασσας ήταν τότε χαμηλότερη κατά 100 μέτρα και οι Άτλαντες θα μπορούσαν εύκολα να εξαπλώσουν την κυριαρχία τους στην Ευρώπη και την Αφρική, όπως ανέφερε ο Πλάτωνας.
Καθαρά σημάδια. Σύμφωνα με τον Καστελάνι, ο ανθηρός και ανεπτυγμένος πολιτισμός της Ατλαντίδας μάς έχει αφήσει ολοφάνερα σημάδια, όπως τους κύκλοι και τις σειρές από ογκόλιθους στο Στόουνχεντζ ή στο Κάστλεριγκ (στη φωτό), που μέχρι σήμερα αποδίδονται σε έναν άγνωστο πολιτισμό, διαδεδομένο σε όλη την Ευρώπη.
«Τρίγωνο των Βερμούδων»: το μυστήριο εξαφανίζεται
Ανάμεσα στο Μαϊάμι, τις Βερμούδες νήσους και το Πουέρτο Ρίκο βρίσκεται ένα θαλάσσιο τρίγωνο όπου αναφέρεται ότι αεροπλάνα και πλοία έχουν εξαφανιστεί με μυστηριώδη τρόπο.
Έρευνα. Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Λάρι Κουτς ανέλαβε το δύσκολο εγχείρημα να αναλύσει μία προς μία όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται στα πάρα πολλά βιβλία που έχουν αφιερωθεί σε αυτό το θέμα. Ανακάλυψε λοιπόν ότι: 1) για τα περισσότερα ατυχήματα που συνέβησαν στην περιοχή υπάρχει μια λογική εξήγηση, 2) οι λίγες περιπτώσεις που παραμένουν άλυτες είναι αυτές για τις οποίες δεν ήταν δυνατό να βρεθούν αρκετές πληροφορίες, 3) διάφορες από αυτές τις εξαφανίσεις έχουν γίνει στην πραγματικότητα πολύ μακριά από το Τρίγωνο των Βερμούδων, 4) αντίθετα με ό,τι αναφέρεται σε πολλά βιβλία, σχεδόν όλα τα ατυχήματα έγιναν με άσχημες καιρικές συνθήκες, 5) ορισμένα ατυχήματα δε συνέβησαν ποτέ παρά μόνο στη φαντασία κάποιου που θέλει με αυτό τον τρόπο να τροφοδοτεί το μύθο.
Τα συμπεράσματα. Τελικά, αν λάβουμε υπόψη τις πιο σημαντικές περιπτώσεις που αναφέρονται στα βιβλία, αποκλείοντας αυτές που δε συνέβησαν ποτέ, και τις τοποθετήσουμε σε ένα μικρό χάρτη (αριστερά), ανακαλύπτουμε ότι οι περισσότερες από αυτές βρίσκονται έξω από το Τρίγωνο. Τότε, όμως, πόσες είναι οι περίεργες εξαφανίσεις που πραγματικά συνέβησαν στο Τρίγωνο των Βερμούδων; Με νέους υπολογισμούς, μόνο τέσσερις!
Η σκοτεινή προέλευση της Τεοτιχουακάν, της ένδοξης πόλης των θεών
Αυτή η αρχαία πόλη του Μεξικού θεωρείται από τους αρχαιολόγους μια θρησκευτική μητρόπολη, που είχε ιδρυθεί και οργανωθεί σύμφωνα με αυστηρούς αστρονομικούς υπολογισμούς. Σχετικά με την προέλευση του πληθυσμού που την κατασκεύασε πριν από 2.000 χρόνια, σήμερα μπορούμε να κάνουμε μόνο υποθέσεις. Ανάμεσα στα επιβλητικά ερείπια προβάλλει, ψηλή και επιβλητική, η πυραμίδα του Ήλιου (φωτό). Με μορφή σχεδόν τετράγωνη (βάση 222 x 225 μέτρα), είχε αρχικά ύψος 75 μέτρα. Στη δυτική πλευρά μια δυσανάβατη σκάλα φτάνει μέχρι την κορυφή, όπου κάποτε προέβαλλε ένας ναός.
Μυστηριώδεις κύκλοι στο σιτάρι
Σε τι οφείλονται αυτά τα μυστηριώδη σχέδια τα οποία εδώ και είκοσι χρόνια εμφανίζονται στα σιταροχώραφα των αγγλικών λόφων; Ορισμένοι πίστευαν ότι επρόκειτο για ίχνη εξωγήινων ή άγνωστα ατμοσφαιρικά φαινόμενα.
Φάρσα. Όλοι όμως απέκλειαν ότι μπορούσαν να είναι ένα απλό αστείο. Αρχικά έλεγαν ότι τα σχέδια ήταν πολύ σύνθετα, για να μπορούν να σχεδιαστούν χωρίς τη χρήση ειδικών μηχανημάτων, την εργασία πολλών ατόμων και χρόνο αρκετών ημερών. Το 1991 όμως δύο Άγγλοι συνταξιούχοι παραδέχτηκαν ότι αυτοί ήταν οι πρώτοι που έκαναν σχέδια στο σιτάρι, για να κοροϊδέψουν τους τοπικούς ουφολόγους. Έτσι απλά, χρησιμοποιώντας μόνο ένα σχοινί για να χαμηλώνουν τα στάχυα, χωρίς να αφήνουν ίχνη του περάσματός τους, επαναλάμβαναν σε λιγότερο από μία ώρα ένα σχέδιο που αμέσως μετά ονομάστηκε «ανεξήγητο».
Τέχνη. Στη συνέχεια, και άλλοι εμπνεύστηκαν από αυτό το γεγονός, μετατρέποντας το αστείο σε μια παράξενη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης. Μια αγγλική ομάδα πραγματοποιεί κατά παραγγελία εντυπωσιακά σχέδια για τηλεοπτικά προγράμματα ή διαφημίσεις (www.circlemakers.org).
Υποθαλάσσιες πυραμίδες
Έργο του ανθρώπου ή της μητέρας φύσης; Νοτιοανατολικά της νήσου Οκινάουα, στη νότια Ιαπωνία, η βυθισμένη κατασκευή του Γιοναγκούνι έχει, στη βάση, μήκος 200 μ., πλάτος 150 μ. και ύψος 30 μ. Η εξήγηση της προέλευσής της διχάζει τους ερευνητές. Για ορισμένους θυμίζει ένα ζιγκουράτ, το ναό σε βαθμίδες των Βαβυλώνιων, για άλλους τις πρώτες αιγυπτιακές πυραμίδες, ενώ για άλλους είναι απλώς ένα παιχνίδι της φύσης.
Διιστάμενες γνώμες. Σύμφωνα όμως με τον Μασάκι Κιμούρα, γεωλόγο του Πανεπιστημίου της Οκινάουα, η κατασκευή δεν οφείλεται στη φύση. «Αν ήταν αποτέλεσμα διάβρωσης, κοντά στην πυραμίδα θα είχαμε βρει κομμάτια από τον ίδιο βράχο». Αντίθετη γνώμη έχει ο Ρόμπερτ Σοτς, γεωλόγος του Πανεπιστημίου της Βοστόνης (ΗΠΑ). «Η πυραμίδα δε θα ήταν η πρώτη περίπτωση βράχου με καθαρά γεωμετρικό περίγραμμα και θα μπορούσε να είχε βυθιστεί λόγω της ανόδου της στάθμης των θαλασσών μετά την τελευταία εποχή των παγετώνων».
Επανάσταση. Η διένεξη άναψε γιατί τα επακόλουθα της ανακάλυψης θα μπορούσαν να είναι τεράστια. Μια ακριβής χρονολόγηση της πυραμίδας δεν είναι ακόμα δυνατή, αλλά πιστεύεται ότι έχει ηλικία 8.000-10.000 χρόνια. Αν επαληθευόταν ότι είναι έργο ανθρώπων, η ιστορία θα έπρεπε να ξαναγραφτεί, αφού ο λαός που κατασκεύασε τη Γιοναγκούνι έπρεπε να είχε φτάσει τουλάχιστον 5.000 χρόνια νωρίτερα στο επίπεδο των γνώσεων των λαών της Μεσοποταμίας, οι οποίοι, σύμφωνα με την κλασική θεωρία της ιστορίας, ήταν οι πρώτοι που διέδωσαν στον κόσμο τον πολιτισμό.
1 σχόλια